از همان روزی که دست حضرت قابیل/گشت الوده به خون حضرت هابیل /از همان روزی که فرزندان ادم/-صدر پیغام اوران حضرت باری تعالی-/زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید/ادمیت مرد./از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند /ازهمان روزی که با شلاق وخون دیوار چین را ساختند/ادمیت مرده بود/بعد دنیا پر از ادم شد واین اسیاب گشت وگشت./قرنها از مرگ ادم هم گذشت ای دریغادمیت برنگشت/قرن ما روزگار مرگ انسانیت است سینه دنیا زخوبی ها تهی ست/صحبت از ازادگی پاکی مروت ابلهیست/صحبت از موسی وعیسی ومحمد نابه جاست قرنموسی چمبه هاست